Gisteren weer genoten van onze Carel bij denkstap met de schrijfdans. Schrijfdans is zoveel meer dan men denkt. Carel deed de boom. Mooi beschreven door Gerda van denkstap: de psychosomatische doelstelling: de boom is een oeroud symbool dat staat voor het ik-bewustzijn.

**

3d:

Zaadjes planten, eerst een dunne stam, een kwetsbaar streepje, wordt hoger en steviger, zo gaat het ook met het zelfvertrouwen en zelfstandigheid van het jonge kind. Het gaat kruipen-lopen, ontdekt de wereld, de ruimte. De dunne stam wordt steeds dikker en krijgt takken en blaadjes en groeit uit tot een volwassen boom, staat stevig op zijn twee voeten, als een ‘stam’. Als volwassene pluk je de vruchten hiervan.

**

Op papier:

We krijgen een indruk hoe het met de emoties gesteld is, tekent het kind een dunne stam –> onzeker, tekent het kind een dikke stam –> zelfvertrouwen.

Vroeger zei de meester hoe het moet, gedisciplineerd, je moest gehoorzamen. In schrijfdans bewandelen de weg van het lijfelijk ervaren, we ‘worden’ de boom we ‘zijn’ de takken en we plukken de vruchten ervan. Dat is toch prachtig. Carel heeft een boom gemaakt zoals hij die ziet … helemaal van hemzelf. En Carel geniet er zo van, gaat er helemaal in op. En hier is tie:

Overigens is de grote foto Carel die ‘de zee’ doet. En wat is de muziek die erbij hoort toch mooi, die raakt me elke keer weer. Grtz Angie.

Zie ook: schrijfdans

 

Leave a reply

 

Your email address will not be published.